啜菽飲水 · chuò shū yǐn shuǐ
- 1. 以豆爲食,以水爲飲。指貧苦中盡心奉養父母,克盡孝道。書證
- 孝子之於事親也,貧則有啜菽之歡。——唐·元稹《追封李逢吉母王氏等》
- 聞事親有啜菽之窶,就養寡藜蒸之給。——南朝齊·謝朓《臨東海餉諸葛璩谷教》
用法多用於書面語,作謂語、定語,含褒義。英文eat beans and drink water; be a dutiful son to one's parents even in poverty - 2. 形容生活清苦簡樸。書證君子啜菽飲水,非愚也,是節然也。——《荀子·天論》用法多用於書面語,作謂語、定語。英文live in poverty
